2 - به كار رفتن ضمير « او » ، « وى » ، « ايشان » براى غير عاقل او ( تازيانه ) 19 / 17 او ( مواضعه ) 510 / 10 وى ( شهر بنارس ) 629 / 15 ايشان ( طاوس و خروس ) 166 / 7 3 - ضمير مشترك براى تأكيد خود 150 / 20 ، 235 / 8 ، 620 / 22 ، 952 / 16 4 - « آن » ضميرى كه جانشين اسم مىشود آن 152 / 12 5 - ضمير مبهم كنايه از شخص نامعين يكى 23 / 5 6 - موصول كه 57 / 13 چه بجاى كه 153 / 18 ، 670 / 18 ، 922 / 17 كجا 930 / 8 7 - حذف « ى » تعريف پيش از « كه » موصول گاه ديده مىشود تاريخ كه 623 / 23 سياست كه 674 / 3 8 - آوردن « اين » صفت اشاره پيش از « كه » موصول اين عصائى كه داشت 462 سطر اول 9 - اسم اشاره مركب همان 23 / 7 10 - جمع بستن ضمير اشاره به « ها » براى تحقير اينها 72 / 10 ، 696 / 3 ، 901 / 14 ، 1105 / 7 11 - تغليب مغايب بر متكلم واقف گشتندى 205 / 19 قيد بخش پنجم - قيد 1 - قيد تأكيد و ايجاب البته 19 / 1 الحق 62 / 12 ، 702 / 6 باشد كه 156 / 11 ، 460 / 13 تا 8 / 24 261 / 21 ، 647 / 7 حقا 55 / 22 ، 627 / 10 ديگر 674 / 29 راست 16 / 16 كه 889 / 6 ، 953 / 11 ، 1099 / 23 لاجرم 78 / 8 ، 156 / 2 ، 673 / 15 مگر